AI artıq diplom mərasimlərində belə alqış yox, fit və etiraz səsləri toplayır. Microsoft prezidenti Brad Smith isə bu səs-küyün arxasında texnologiya sektoru üçün ciddi mesaj gördüyünü deyir.
Son həftələrdə ABŞ-da məzunlar süni intellekt barədə nikbin çıxışlara kütləvi şəkildə “boo” ilə reaksiya veriblər. Hətta adları oxuyan AI sistemi bəzi tələbələri buraxanda kollecin prezidenti də etirazla qarşılanıb.
Princeton-də “AI dizaynı” şübhəsi də etiraz doğurdu
Brad Smith-in paylaşdığı məlumata görə, Princeton tələbələri AI alətləri ilə hazırlandığını düşündükləri pencək dizaynlarını da rədd ediblər. Yəni etiraz təkcə çıxışlara yox, AI-ın yaradıcılıq sahəsinə daxil olmasına da yönəlib.
Smith bu reaksiyaları izlədikdən sonra təxminən 3000 sözlük esse yazıb. Onun əsas mesajı belədir: gənclər AI-ın faydasını görür, amma onun harada və necə istifadə olunacağına söz haqqı istəyirlər.
Brad Smith məzunların reaksiyasını texnologiya sektoru üçün “güclü oyanış siqnalı” adlandırıb.
Microsoft-un arqumenti: kamera sənəti öldürmədi, AI da hər şeyi bitirməyəcək
Smith essesində 1838-ci ildə kameranın ixtirasını xatırladıb. O yazır ki, o dövrdə də fotoqrafiyanın rəssamları lazımsız edəcəyi düşünülürdü.
Bu bənzətmə ilə Smith demək istəyir ki, yeni texnologiyalar əvvəlcə qorxu yaradır, amma zamanla cəmiyyət onları öz zövqünə və ehtiyacına uyğunlaşdırır. Onun fikrincə, AI da tam nəzarətsiz şəkildə deyil, insanların seçimləri ilə bazarda yerini tapacaq.
Tələbələrin qorxusu sadəcə “dəyişiklik qorxusu” deyil
Etiraz edən məzunların narahatlığı daha dərindir. Onlar AI-ın giriş səviyyəli işləri azaltmasından, illərlə təhsil almış insan bacarığını “maşın intellekti” ilə eyniləşdirməsindən və AI sənətinin yaradıcı əməyə təsirindən narazıdırlar.
Bu fonu Microsoft daxilindən gələn əvvəlki sərt proqnozlar da gücləndirir. Şirkətin başqa bir rəhbəri bu ilin əvvəlində AI-ın yaxın 18 ayda ağ yaxalı işlərə ciddi zərbə vura biləcəyini demişdi.
Əsas sual: AI irəliləyəcək, bəs qaydaları kim yazacaq?
Smith-in yazısı bir tərəfdən texnologiyanı qəbul etməyə çağırır, digər tərəfdən isə maraqlı bir etirafı göstərir: insanlar AI-ın həyatlarına necə daxil olacağına qarışmaq istəyirlər. Bu, artıq sadəcə məhsuldarlıq və ucuzluq məsələsi deyil.
AI bazarı böyüdükcə tələbələr, işçilər və yaradıcı insanlar daha çox şəffaflıq tələb edəcəklər. Texnologiya şirkətləri isə “yenilik budur, qəbul edin” yanaşması ilə gənc nəsli inandırmaqda çətinlik çəkə bilər.
Nəticə: AI-ın gələcəyi təkcə onu hazırlayan şirkətlərdən yox, onunla yaşamalı olan insanların etirazından, seçimindən və sərhəd tələbindən asılı olacaq.