Bir vaxtlar oyun sənayesi elə düşünürdü ki, gələcəyin böyük sıçrayışı interaktiv kino olacaq. Wing Commander IV isə bu arzunun ən parlaq, ən bahalı və ən maraqlı nümunələrindən biri kimi tarixə düşdü.
Ars Technica-nın Ars Games bölməsi Chris Roberts-in sadəcə oyun yox, az qala tammetrajlı film yaratdığı dövrə yenidən baxır. Bu, CD-ROM dövrünün ən iddialı eksperimentlərindən biri idi.
Oyun yox, kosmos operası çəkilirdi
Wing Commander IV: The Price of Freedom 1996-cı ildə çıxanda adi kosmik döyüş oyunu kimi görünmürdü. Origin Systems və Chris Roberts layihəni Hollivud üslubunda qurmuşdu: aktyorlar, dekorasiyalar, uzun FMV səhnələri və dramatik seçimlər.
Mark Hamill, Malcolm McDowell və John Rhys-Davies kimi tanınmış adların iştirakı oyuna o dövr üçün inanılmaz kino havası verirdi. Məqsəd sadə idi: oyunçu özünü sadəcə pilot yox, böyük bir elmi-fantastik filmin qəhrəmanı kimi hiss etməli idi.
Məlumatlara görə, Wing Commander IV təxminən 12 milyon dollarlıq büdcəsi ilə 90-cı illərin ən bahalı oyun layihələrindən biri sayılırdı.
FMV niyə o qədər böyük ümid yaratmışdı?
90-cı illərdə CD-ROM texnologiyası oyunlara daha çox video, səs və kinematik təqdimat gətirdi. Full-motion video, yəni FMV, bir çox studiya üçün “oyunların gələcəyi” kimi görünürdü.
Wing Commander IV bu ideyanı ən yüksək səviyyəyə daşıdı. Oyunçular real aktyorların çəkildiyi səhnələrə baxır, sonra isə kosmik döyüşlərdə qərarlarını özləri verirdilər.
Amma gələcək başqa tərəfə getdi
FMV oyunları qısa müddət böyük maraq doğursa da, texnologiya sürətlə dəyişdi. 3D qrafika, real-time animasiya və daha interaktiv oyun dizaynı FMV formatını arxa plana itələdi.
Wing Commander IV bu mənada həm zirvə, həm də sonun başlanğıcı idi. O, interaktiv kinonun nə qədər cəlbedici ola biləcəyini göstərdi, amma eyni zamanda bu modelin məhdudiyyətlərini də üzə çıxardı.
Bu gün niyə hələ də xatırlanır?
Bugünkü AAA oyunlarda kinematik səhnələr, məşhur aktyorlar və böyük büdcələr artıq normal görünür. Amma Wing Commander IV bunların çoxunu illər əvvəl sınamışdı.
Chris Roberts sonradan Star Citizen kimi iddialı layihələrlə yenə də sərhədləri zorladı. Wing Commander IV isə onun oyun və kino arasındakı xətti silmək cəhdinin ən yadda qalan nümunələrindən biri olaraq qalır.
Nəticə: Wing Commander IV gələcəyin tam özü olmadı, amma oyunların daha böyük, daha kinematik və daha iddialı ola biləcəyini hamıya göstərdi.