Bəzən ən şirin oyunlar ən ağır hisslərdən doğulur. Bad Magpie isə bunu sevimli bir quşun dağıdıcılığı ilə göstərməyə çalışır.
London mərkəzli indie studio Milktooth-un debüt oyunu oyunçunu kiçik xaosların ustasına çevirir: sən bir sağsansan, məqsədin isə parıldayan əşyaları toplamaq və yoluna çıxan hər şeyi bir az da qarışdırmaqdır.
Sevimli sağsan, böyük emosional yük
Bad Magpie ilk baxışda Untitled Goose Game ruhunda görünür: heyvan roluna girirsən, insanlara narahatlıq yaradırsan və bundan qəribə dərəcədə zövq alırsan. Amma bu dəfə zarafatın altında daha kədərli bir xətt var.
Milktooth-un dizayn direktoru Daisy Fernandez deyir ki, ideya komandanın yaşadığı ağır şəxsi dövrlərdən çıxıb. Onlar kədərin özünü yox, insanın kədərdən qaçmaq üçün nələrə yapışdığını oyuna çevirmək istəyiblər.
«Bad Magpie ideyası çox kədərli bir yerdən gəldi: birimiz ayrılıq yaşayırdı, digərimizin ailəsində itki olmuşdu», — Daisy Fernandez bildirib.
Oyundakı sağsan parıldayan kristalları yığaraq tərk edilmə hissindən qaçır. Britaniya folklorundakı “bir sağsan kədər, iki sağsan sevinc” inancı da bu konsepti daha maraqlı edir.
15 dəqiqəlik demo nələri göstərdi?
Summer Game Fest 2026 zamanı Xbox treyler nümayişindən sonra təqdim olunan demoda Bad Magpie təxminən 15 dəqiqə oynanılıb. Demo sakit bir məktəb həyətinə aparan yolun üzərində başlayır.
İlk tapşırıq isə oyunun tonunu dərhal göstərir: daşı dimdikləyirsən, yanğın başlayır, sonra alovlanan kötüklə yolu bağlayan taxtaları yandırırsan. Yəni Bad Magpie sənə “yaxşı quş” olmağı heç vəd etmir.
Vizual tərəfdə oyun rəssam işi kimi görünən yumşaq, rəngli üsluba sahibdir. Sağsanın balaca sıçrayışları və şirin animasiyaları onun törətdiyi qarışıqlığı daha da komik edir.
Kristallar, vandalizm və qəribə tapmacalar
Demoda əsas məqsəd rəngbərəng kristalları toplamaq idi. Onlar ağaclarda, gizli yerlərdə və çatılması çətin nöqtələrdə yerləşirdi.
Bu kristallara çatmaq üçün kiçik mühit tapmacalarını həll etmək lazımdır. Bəzən şüşələri sındırırsan, bəzən meqafonla siçanlara qışqırırsan, bəzən də ətrafı ağıllı şəkildə dağıdırsan.
Ən yaddaqalan səhnələrdən biri sağsanın monitorların içindən keçəcək şəkildə “rəqəmsallaşması” idi. Başqa bir epizodda isə nəhəng piano döşəyində düzgün akkord çalmaq üçün kitabları lazımi düymələrin üzərinə atmaq gərəkirdi.
Sadə əyləncənin altında gizlənən mövzu
Bad Magpie səthdə yüngül, şən və bir az da dəli görünür. Amma oyunun mərkəzində emosiyadan qaçmaq, boşluğu nəsə parıltılı və diqqətyayındırıcı şeylərlə doldurmaq fikri dayanır.
Bu da onu sıradan “xaos oyunu” olmaqdan çıxarır. Milktooth sanki oyunçuya həm gülmək, həm də öz emosional qaçışlarını düşünmək üçün yer açır.
Nəticə: Bad Magpie sevimli sağsanın dağıdıcılığı ilə başlayır, amma görünür, ən böyük tapmacası kristalları yox, içimizdə qaçdığımız hissləri tapmaq olacaq.